Umiłowani w Chrystusie Panu Bracia i Siostry! Drodzy Diecezjanie!
Ostatnie tygodnie, które przeżywaliśmy, były naznaczone wielkim wysiłkiem i pracą. Szykowaliśmy swoje domy, robiliśmy tradycyjne porządki. Każda gospodyni domu troszczyła się o to, by przygotować uroczystą wieczerzę wigilijną i zachwycić swoich domowników smakiem tradycyjnych dań.
Przygotowywaliśmy się również duchowo. Nasze świątynię były wypełnione wiernymi, a przede wszystkim dziećmi i młodzieżą, którzy przy śpiewie adwentowych pieśni szli w procesji trzymając zapalone lampiony. Razem z Maryją czekaliśmy na ten moment. Ona stała się naszą szczególną Przewodniczką, Ona nam podpowiadała jak przygotować swoje serce na przyjście Bożego Syna.
Betlejemskie światło pokoju po raz kolejny dotarło do nas z Groty Narodzenia Jezusa Chrystusa. Tam narodziła się – jak pisze św. Jan – Światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Betlejemskie światło pokoju przybliżyło nam jeszcze bardziej atmosferę tych radosnych świąt.
To właśnie z tego miejsca, które stało się bezpośrednim świadkiem narodzenia Jezusa Chrystusa, płynie dziś naglące wezwanie do każdego z nas, do ludzi dobrej woli, a także tych, którzy wciąż poszukują prawdy i sensu życia. Wszyscy – od najmniejszego do największego – jesteśmy wezwani do budowania pokoju. Mamy ten pokój wnosić do naszych serc, w nasze rodziny, społeczeństwo, wszędzie tam gdzie żyjemy i jesteśmy, oby ludzkość przyjęła przesłanie pokoju, jakie niesie Boże Narodzenie!
Módlmy się w tym czasie szczególnie za wszystkie miejsca, w których trwają konflikty i gdzie cierpią niewinni ludzie. Prośmy, by narodzony Jezus, Książę Pokoju obdarzał wszystkich pokojem serca, szczerą miłością, serdecznym spojrzeniem, aby wszyscy ludzie na ziemi potrafili wspólnie szukać dróg miłości i pokoju.
Niech te moje słowa, pełne pasterskiej miłości wraz z życzeniami upragnionego pokoju, dotrą do wszystkich zakątków naszej diecezji, do tych, którzy cieszą się łaską wiary i do tych, którzy wciąż szukają prawdy i miłości.
Niech to będą święta pojednania, bo kto łamie się opłatkiem, chlebem, ten nigdy nie rzuci na drugiego człowieka kamieniem.
Niech to będą również święta miłości, bo Bóg z miłości posłał swojego Syna, aby nas zbawił. Uczy nas tej miłości, abyśmy i my nawzajem się miłowali, tak jak On nas umiłował.
Umiłowani w Chrystusie Panu Bracia i Siostry!
Przeżyjmy na nowo tajemnicę Bożego Narodzenia, które niesie światu zbawienie, a wszystkim ludziom radość i pokój. Stańmy z pasterzami przed szopką, aby wraz z Maryją spotkać oczekiwanego przez narody Odkupiciela człowieka. A w nowonarodzonym Dziecięciu, owiniętym w pieluszki i złożonym w żłobie, przywitajmy Boga, który przychodzi, aby nas nawiedzić i skierować nasze kroki na drogę pokoju.
Zawierzając Was opiece Bogarodzicy, która narodziła światu Zbawiciela, dzielę się z Wami tradycyjnym opłatkiem i do życzeń dołączam błogosławieństwo w imię Ojca, + i Syna, i Ducha Świętego. Amen
Aleksander Kaszkiewicz
Biskup Grodzieński