Listy Pasterskie

List pasterski biskupa Aleksandra Kaszkiewicza na Adwent

Okres Adwentu, którym rozpoczynamy nowy rok liturgiczny, jest czasem szczególnym.

Po pierwsze, Adwent przypomina nam, że przyjście na ten świat Jezusa Chrystusa w tajemnicy Wcielenia zostało poprzedzone długim oczekiwaniem. Poprzez różne wydarzenia historyczne, a także w swoim Słowie Bóg przez długie wieki przygotowywał Naród Wybrany na spotkanie z Mesjaszem, Synem Bożym, w którego Osobie nastąpiła pełnia Objawienia, najwyższy przejaw miłości Boga do nas. Jak pisze autor Listu do Hebrajczyków: „Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna” (Hbr 1,1-2).

Po drugie, Adwent ma nam uświadomić, że nasze życie jest również oczekiwaniem. Jako wyznawcy Chrystusa Zmartwychwstałego, oczekujemy na powtórne Jego przyjście, gdy Zbawiciel uwielbiony objawi się w pełni swej chwały, a wszelki język wyzna, „że Jezus Chrystus jest Panem – ku chwale Boga Ojca” (Flp 2,11).

Ponieważ nie wiemy, w którym dniu Pan nasz przyjdzie (por. Mt 24, 42), mamy być gotowi, czyli czuwać. Dzisiejsza liturgia słowa, która wprowadza nas w atmosferę Adwentu, bardzo wyraźnie podkreśla potrzebę czuwania.

Pan Jezus w swym nauczaniu o czasach ostatecznych przytacza dwa obrazy, mające nam uświadomić, jak ważna jest postawa czujności. W obrazie potopu ukazane jest wielkie niebezpieczeństwo grzechu, który sprawia, że człowiek staje się nieczuły na zło, przyzwyczaja się do niego i dlatego traci zdolność do podjęcia radykalnych zmian w swoim życiu, czyli nawrócenia. Obraz złodzieja, przychodzącego w nocy, by okraść dom gospodarza, ukazuje, że powtórne przyjście Chrystusa ma w sobie element nieprzewidywalności i zaskoczenia, dlatego chrześcijanin ma być w każdej chwili swego życia przygotowany, by stanąć przed Panem.

Czuwanie, zatem oznacza przede wszystkim postawę nawrócenia, polegającą na zdecydowanym odrzuceniu zła i wejściu na drogę przykazań Bożych. Tego nawrócenia nie wolno odkładać na później, decyzja ma być podjęta tu i teraz. Jak pisze św. Paweł w Liście do Rzymian: „Teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu. […] Noc się posunęła, a przybliżył się dzień. Odrzućmy, więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w zbroję światła! Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień: nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpuście i wyuzdaniu, nie w kłótni i zazdrości” (Rz 13,11-13).

Okres Adwentu przypomina nam co roku, że jako wyznawcy Chrystusa, mamy być dziećmi światłości, a więc odrzucić wszystko, co jest ciemnością, co prowadzi do zła, co zaciemnia cel naszego życia i powołania, i otworzyć się na światło wiary, które pochodzi od Boga i nadaje naszemu życiu sens i właściwy kierunek.

Drodzy bracia i siostry!

W ubiegłą niedzielę, w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, zakończyliśmy Rok Wiary. Razem z całym Kościołem Powszechnym przeżywaliśmy ten szczególny czas łaski, który miał nam przypomnieć, jak wielkim darem jest wiara, miał rozbudzić w nas pragnienie wyznawania wiary w pełni i z odnowionym przekonaniem, z ufnością i nadzieją (por. Porta Fidei, 9).

Rok Wiary się skończył, lecz nasza pielgrzymka wiary trwa nadal, i rozpoczynający się okres Adwentu jest dobrą okazją, by każdy z nas postawił sobie pytanie, co przeżyty Rok Wiary wniósł do mojego życia, jak wpłynął na moje przeżywanie wiary, jakie świadectwo wiary daję w mojej rodzinie, w środowisku pracy, w społeczeństwie.

Ojciec Święty Franciszek w encyklice Lumen Fidei podkreśla, że wiara rodzi się z osobistego spotkania człowieka z Bogiem i z jego miłością. „Światło wiary […] – pisze papież – jest zdolne oświetlić całe życie człowieka. Żeby zaś światło było tak po¬tężne, nie może pochodzić od nas samych, musi pochodzić z bardziej pierwotnego źródła, musi ostatecznie pochodzić od Boga. Wiara rodzi się w spotkaniu z Bogiem żywym, który nas wzywa i ukazuje nam swoją miłość, miłość nas uprze¬dzającą, na której możemy się oprzeć, by trwać niezłomnie i budować życie. Przemienieni przez tę miłość, otrzymujemy nowe oczy, doświadcza¬my, że jest w niej zawarta wielka obietnica pełni i kierujemy spojrzenie w przyszłość. Wiara, którą przyjmujemy od Boga, jako dar nadprzyrodzony, jawi się, jako światło na drodze, wskazujące kierunek naszej wędrówki w czasie” (Lumen Fidei, 4).

Zachęcam was, drodzy diecezjanie, by tegoroczny Adwent stał się w pewnym sensie naturalnym przedłużeniem Roku Wiary. Starajmy się, zatem przeżywać ten okres liturgiczny w duchu czuwania i nawrócenia. Niech on zaowocuje pogłębieniem naszej wiary, doświadczeniem osobistego spotkania z Bogiem, ponownym odkryciem Jego miłosiernej i uprzedzającej miłości.

Zgodnie z uświęconą tradycją praktyką Kościoła, w Adwencie staramy się rezygnować z hucznych rozrywek i zabaw, by spojrzeć w głębię własnego serca, zastanowić się nad naszym życiem i zobaczyć, co należałoby zmienić w myśleniu, w słowach, w postępowaniu.

Wielu chrześcijan w tym okresie podejmuje konkretne postanowienia, mające na celu wyzwolenie się od zła i grzechu, pogłębienie w sobie miłości Boga i bliźniego, ożywienie życia modlitwy i korzystania z sakramentów świętych.

Do najpiękniejszych tradycji adwentowych należą również Msze święte roratnie, celebrowane ku czci Najświętszej Maryi Panny. Są one zaproszeniem do czuwania razem z Maryją, naśladując jej wiarę, pokorę i bezgraniczne zaufanie Panu Bogu. Starajmy się uczestniczyć w Mszach świętych roratnych, zadbajmy szczególnie o udział w nich dzieci – niech radosne oczekiwanie na przyjście Jezusa przeżywanie w liturgii będzie dla nich rodzajem katechezy, okazją do lepszego poznania treści wiary i do rozwoju życia modlitwy.

Wszystkim wam, drodzy bracia i siostry, życzę pięknego, pełnego prawdziwej radości płynącej z wiary i obfitującego w owoce duchowe przeżywania Adwentu. W pielgrzymce adwentowego czuwania niech nam towarzyszy matczyne wstawiennictwo Bożej Rodzicielki Maryi. Niech Ta, która uwierzyła, wyprasza dla nas u swego Syna potrzebne łaski, by tegoroczny Adwent ubogacił duchowo każdego wyznawcę Chrystusa.

Na radosne i owocne przygotowanie się do Świąt Bożego Narodzenia w duchu adwentowego czuwania i nawrócenia wszystkim Wam z całego serca błogosławię

Aleksander Kaszkiewicz
Biskup Grodzieński

 

Białoruś, Grodno,

Ul.Kurczatowa 41,

+375 152 32 25 34

+375 152 32 25 35

redemptorby@gmail.com