Siostry Redemptorystki

Siostry Redemptorystki

Siostry RedemptorystkiZakon Sióstr Redemptorystek powstał w południowej części Włoch 13 maja 1731 roku, w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego, w małym miasteczku Scala i nosi oficjalną nazwę: Zakon Najświętszego Odkupiciela (łac. Redemptor – Odkupiciel). Jest żeńską gałęzią podwójnego instytutu i został założony przez bł. Matkę Marię Celestę Crostarosę, która już w roku 1725, otrzymała od Boga objawienie nowych reguł. Św. Alfons Liguori, przyszły założyciel Zgromadzenia Redemptorystów, któremu polecono zweryfikowanie autentyczności objawień, dostrzegł w nich Boże dzieło i pomógł uzyskać zatwierdzenie reguł oraz nowej fundacji u lokalnych władz kościelnych.

8 czerwca w roku 1750 Stolica Święta zatwierdziła nowy zakon i jego reguły nadając mu oficjalną nazwę Zakonu Najświętszego Odkupiciela. Rozszerzył się on szybko dzięki św. Alfonsowi, który zostawszy biskupem diecezji Św. Agata dei Goti, sprowadził tam ze Scala siostry redemptorystki. A stamtąd nowy zakon rozprzestrzenił się dalej. Najpierw do Austrii a potem do innych krajów Europy Zachodniej (Belgia, Holandia, Irlandia, Francja, Anglia, Hiszpania, Niemcy) a nawet do Ameryki Północnej i Południowej oraz Afryki i Australii; w roku 1989 również do Polski (pierwszy klasztor polskich redemptorystek znajduje się w Bielsku-Białej). Obecnie jest w świecie 47 klasztorów sióstr redemptorystek. Żyją one wspólnymi konstytucjami, które zgodnie z zaleceniem Soboru Watykańskiego II zostały przystosowane i gruntownie zrewidowane między innymi poprzez odwołanie się do pierwotnej duchowości Założycielki.

Redemptoryści są misjonarzami i głoszą obfite odkupienie najbardziej potrzebującym, a redemptorystki trwają ciągle w tym samym miejscu, w klauzurze, aby promieniować na cały świat miłością i modlitwą. Modląc się za cały świat, szczególną cząstkę modlitwy rezerwują za redemptorystów, aby ich życie było podobne do Jezusowego, a głoszenie Ewangelii miało Jego moc.

To zakon kontemplacyjny – każdego dnia siostry obejmujemy modlitwą cały świat i każdego człowieka na świecie. Każdego dnia „siedem razy” bierą do ręki brewiarz, aby w jedności z całym Kościołem śpiewać Bogu i wypraszać braciom „obfite odkupienie”. Biorą do ręki liczne narzędzia pracy, zaczynając od tych najprostszych, jak motyka i miotła poprzez igłę i nożyczki, aż po pióro i komputer – w zależności od potrzeb i możliwości – w ten sposób chcą czynić ten świat piękniejszym i na wszelkie sposoby przekazywać piękno Bożej miłości oraz życia w przyjaźni z Jezusem i w duchu braterstwa i wzajemnej życzliwości.

Redemptorystki są świadome jak wielki dar Bóg złożył w ich ręce nie po to, by go zatrzymać dla siebie. Każdemu, kto chce zakosztować jak dobry jest Pan, kto pragnie chwili ciszy i pokoju, dają możliwość dni skupienia, wyciszenia, poszukiwania głębi i modlitwy z nimi.

Matka Założycielka, bł. Maria Celeste Crostarosa pozostawiła siostrom czerwony (bordowy) habit, jako znak miłości i taki noszą do dziś we wszystkich klasztorach Zakonu, a jest ich około 50 na wszystkich kontynentach.

W klasztornej kaplicy w Bielsku-Białej wpatrują się w ikonę Matki Bożej Nieustającej Pomocy, która jest nieodłączną Towarzyszką każdej redemptorystowskiej wspólnoty. Od Niej uczą się nieustannie pomagać wszystkim potrzebującym i kierować oczy braci i sióstr na Jezusa: na Tego, który jest Źródłem wszelkiego dobra.