Umiłowani w Chrystusie Panu Bracia i Siostry!

Drodzy Diecezjanie!

W Święta Bożego Narodzenia z głębi naszych serc wznosimy ku Ojcu niebieskiemu hymn radości, wdzięczności i uwielbienia. Łącząc nasze głosy z chórami zastępów anielskich, śpiewamy: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania” (Łk 2,14). 

Obchodząc uroczyście przyjście na świat Syna Bożego, wychwalamy niepojęty cud Bożej miłości: tak wielką, bezgraniczną i bezwarunkową miłością ukochał Bóg każdego człowieka, że w Osobie Jezusa Chrystusa stał się Emmanuelem – Bogiem z nami, i zamieszkał pośród ludzi. Wszedł w codzienność naszego życia, abyśmy byli pewni, że w każdej sytuacji, w każdym doświadczeniu, jakie może nas spotkać, Pan Jezus jest z nami, nigdy nas nie opuści, jest i będzie zawsze po naszej stronie.

Czyż może być większa radość dla człowieka, niż świadomość bycia kochanym – i to przez samego Boga? Czy istnieje jakakolwiek siła, która by mogła go oddzielić od nieskończonej boskiej miłości?Im bardziej otworzymy nasze serca na tę miłość, im bardziej pozwolimy, by nadawała właściwy kierunek naszym myślom, słowom i czynom – tym bardziej doświadczymy w sobie błogosławieństwa pokoju.

Ojciec Święty Leon XIV, tuż po wyborze na Stolicę Piotrową, gdy po raz pierwszy udzielał papieskiego błogosławieństwa „miastu i światu”, mówił o darze pokoju, który Chrystus Pan niesie całej ludzkości. Ten pokój pochodzi od Boga, który kocha wszystkich ludzi bez wyjątku swą bezwarunkową miłością. Taki pokój jest nieuzbrojony i rozbrajający, pokorny i wytrwały – gdyż jest oparty nie na lęku i sile, ale na miłości i sprawiedliwości, jedności i braterstwie.

W tym pięknym czasie świątecznym ogarniam Was wszystkich, Drodzy Bracia i Siostry, moją modlitwą i proszę nowonarodzonego Zbawiciela, by przyniósł Wam błogosławieństwo pokoju. Niech w Waszych sercach, domach rodzinnych, w miejscach nauki i pracy, w parafiach i wspólnotach, w naszej Ojczyźnie i na całym świecie zagości prawdziwy Boży pokój, a wraz z nim miłość i radość, dobroć i życzliwość, cierpliwość i czułość, optymizm i nadzieja.

Niech zarówno przy wigilijnych stołach, jak i na co dzień w naszych sercach nie zabraknie miejsca dla ludzi chorych i cierpiących, ubogich i samotnych, strapionych i nieszczęśliwych, osób w podeszłym wieku i doświadczających jakiegokolwiek wykluczenia. Uczyńmy wszystko, co w naszej mocy, aby dotarła do nich radość świąteczna i ciepło Bożej miłości, która leczy rany ludzkich serc.

Drodzy Diecezjanie! Niech w nowym 2026 roku Pan Bóg darzy Was dobrym zdrowiem, pogodą ducha, osobistym szczęściem i sukcesami we wszystkich ważnych dla Was sprawach. Niech każdy dzień upływa pod znakiem pokoju i błogosławieństwa Bożego. 

Pamiętając o Was, drodzy Bracia i Siostry, w moich modlitwach przy żłóbku nowonarodzonego Zbawiciela, ponawiam moją gorącą prośbę o modlitwę za mnie. Radosnych Świąt!

Wasz biskup Włodzimierz
Grodno, Boże Narodzenie, 2025