Навіны

“Dar mądrości”

16-17 maja b.r. odbyło się zakończenie kursu “Języka polskiego dla  osób  dorosłych”  w Szkółce parafialnej przy parafii  p.w. Najświętszego Odkupiciela w Grodnie na Dziewiatówce.  Swoją obecnością uroczystość zaszczycili księżą   z parafii: o.Dmitrij Łabkow, o.Józef Gęza, o.Wiktor Bochan, nasi Przyjaciele - przedstawiciele Fundacji z Warszawy “Kresy w Potrzebie – Polacy Polakom” p.Wiesław Leszko oraz p.Artur Wolter, Konsul RP w Grodnie p. Zbigniew Pruchniak, administrator klubu “Caritas” p.Honorata Moroz, nauczycielka języka polskiego p.Nelena Mielesz, nauczyciel historii PMS p.Wojciech Mulik.

16 maja b.r. o godz.19.00 uczestnicy kursu języka polskiego wraz z gośćmi wzięli udział we Mszy Św., którą celebrował  proboszcz parafii o.Dmitrij Łabkow.  Uczniówie   przeczytali  słowo Boże, modlitwę powszechną. W procesji z darami do ołtarza uczniowie przynieśli książkę, kwiaty, kronikę parafialną, owoce, świecę, chleb i wino.

Po Mszy Św. uczniowie zaprezentowali przygotowany program poetycko-literacki “ O mądrości …”.  Po programie proboszcz parafii o.Dmitrij Łabkow  wręczył świadectwa ukończenia kursu języka polskiego w Szkółce parafialnej.  Predstawiciel Fundacji “Kresy w Potrzebie – Polacy Polakom”  p.Wiesław Leszko obdarował wszystkich uczniów książkami, które zostały zebrane w Warszawie przez Fundację i przekazane na naszą parafię. Wszyscy uczestnicy spotkania wraz z gośćmi otrzymali zdjęcia ze wspólnych naszych wycieczek, posiedzeń, spotkań, które odbyły się w roku szkolnym 2013-2014.  Były też podziękowania uczniów ze Szkółki  proboszczowi parafii  oraz zebranym gościom. Na zakończenie spotkania uczennica Anastazja Kłapatok zaśpiewała piosenkę “Płynie czas”.

Spotkanie minęło w miłej i przyjaznej atmosferze, wśród wspomnień, rozmów, planów na przyszłość, łez wzruszenia.

17 maja całą grupą wspólnie z naszymi Przyjaciółmi z Warszawy pojechaliśmy na wycieczkę. Zwiedziliśmy Kwasówke, Bohatyrewicze, Niemnowo, Kanał Augustowski, Świack.  Byliśmy na grobie Jana i Cecylii, przy Pomniku Powstańcom 1863 roku, nad pięknym Niemnem.

Dopisała nam piękna pogoda i świetny nastrój. Nie zabrakło też  śpiewania znanych piosenek biesiadnych takich  jak “Sokoły”, “Gdybym miał gitarę”, “Pożegnanie” i inne.  Staliśmy się jako jedna wspólnota, jedna rodzina, bardzo bliscy sobie.  Mam nadzieję, że spotkamy się wszyscy razem już we wrześniu z nowymi planami i pomysłami.

“Wiedzę możemy zdobywać od innych,
ale mądrości musimy nauczyć się sami...”
Adam Mickiewicz

mgr Wioletta Kowalczuk