Пастырскія лісты

Збаўца прыходзіць, не праглядзім Яго

«Дык чувайце ж і вы, бо не ведаеце,
калі прыйдзе гаспадар дому» (Мк 33, 35).

Глыбокапаважаныя святары, кансэкраваныя асобы, браты і сёстры.

1. Сёння Каталіцкі Касцёл распачынае новы літургічны год, які складаецца з розных перыядаў. Першым з іх з’яўляецца Адвэнт, за якім ідзе перыяд Нараджэння Пана. Пасля ідзе некалькі тыдняў Звычайнага перыяду. Потым настае перыяд Вялікага посту і Святы Пасхальны Трыдуум, які вядзе да Велікоднага перыяду, пасля ізноў Звычайны.

Умілаваныя ў Хрысце Пану браты і сёстры, дарагія дыяцэзіяне!

Скіроўваю да вас маё пастырскае слова сёння, у трэцюю нядзелю верасня, якая завяршае сёлетнія квартальныя дні малітваў у інтэнцыях дзяцей, моладзі, настаўнікаў і выхаваўцаў.

Пасля вакацыйнага перыяду адпачынку нашы дзеці і моладзь распачалі чарговы навучальны год – час інтэнсіўнай працы над здабыццём ведаў і ўменняў, якія неабходныя для іх усебаковага развіцця і жыцця ў грамадстве. На парозе новага этапу вучобы мы атачаем малітвай нашых маладых дыяцэзіян, просячы для іх аб святле Духа Святога, аб здароўі і сілах, трываласці і працавітасці.

Любоў Бога да нас адкрылася ў тым, што Бог паслаў у свет Сына свайго Адзінароднага, каб мы жылі праз Яго. (1 Ян 4, 9)

Умілаваныя ў Хрысце Пану Браты і Сёстры!Дарагія Дыяцэзіяне!

Кожны год у святы Божага Нараджэння мы зноў чуем Добрую Навіну пра Езуса Хрыста, Божага Сына, які стаў Чалавекам для нашага збаўлення. Гэтая ісціна не перастае нас здзіўляць. Яна напаўняе нашыя сэрцы радасцю, даверам, спакоем, дадае нам мужнасці і моцы. У Божым Дзіцяці, якое прыходзіць на гэты свет, мы бачым аблічча Бога, які ёсць Любоў. Ён – багаты на міласэрнасць – нястомна стукаецца ў дзверы нашых сэрцаў, каб сказаць нам, як моцна Ён нас любіць і як моцна прагне ашчаслівіць нас сваёй міласэрнай любоўю. Калі мы прымаем гэтую любоў, прызнаючы Хрыста нашым Панам і Збаўцам, мы нараджаемся нанова як усынаўлёныя Божыя дзеці. І гэта самы вялікі дар, самая вялікая ласка, якую толькі можна сабе ўявіць.